"... Jij was heel bijzonder, heel gewoon ...
... gewoon een heel bijzondere man ..."


Op 17.02.2013 is mijn levenspartner, Phytos, heel plots overleden.

We deelden dezelfde passie voor onze geliefde Engelse Cocker Spaniel.
Ik wil alle aspirant Cocker eigenaars graag verder helpen, van het verstrekken van algemene informatie tot het overhandigen van een cockerbaby uit één van mijn toekomstige nestjes.

Ik, Leentje, was de webdesigner. Mijn lieveke, Phytos, was de webmaster.

Samen hebben we onze site met liefde en aandacht voor detail gevormd tot het huidige resultaat … maar jammer genoeg heb ik onvoldoende kennis van de informaticawereld om dit alleen te beheren.

Zwerf gerust eens doorheen onze site want dan krijg je alvast een voorproefje van de eerste levensweken van de cockerpups hier ten huize Chasing Butterflies !! Je zal er ook al heel wat informatie vinden rond mijn fokbeleid, mijn werkwijze en mijn engagement.

In afwachting van een herwerking van de site - waarbij de doelstelling is dat ikzelf alle nieuwe teksten, foto’s en video’s kan publiceren - verzoek ik elke bezoeker van onze site om voorlopig een kijkje te nemen op de Facebookpagina van Cockerlove Chasing Butterflies.

Chasing butterflies...
 a love story



De liefde voor dieren in het algemeen en honden in het bijzonder loopt als een rode draad door mijn leven. Er was de Dwergteckel die me door mijn studies loodste en de Duitse Herders die mijn kinderen behoedzaam steun boden bij de eerste pasjes. Voor de schoonheid van de Amerikaans Canadese Witte Herder viel ik als een blok en met mijn eerste Golden Retriever behaalde ik mijn clubkampioenschap gehoorzaamheid. Al deze fantastische vrienden hebben voor altijd een plaatsje in mijn hart en wachten op mij aan de andere kant van de regenboogbrug.

De jongste Golden Retriever (zoon van ;-) verwerkt het gemis van zijn vader dankzij de dolle fratsen en de beweeglijke deugnieterij van ... jawel : een ...

dit werd liefde op het eerste zicht
dit wordt liefde voor het leven !!!

In 2005 introduceerde de nieuwe "mensen"-liefde in mijn leven ook een nieuwe "honden"-liefde. Hij had een Engelse Cocker Spaniel met een gouden hartje. Ik was gefascineerd door dat beweeglijke lijfje, die lange oren en dat uitbundige enthousiasme.
Dat hondje vroeg liefde, gaf liefde .... kortom : ze was gewoonweg één en al liefde. Haar naam was "Zara".

Ik heb Zara niet lang mogen kennen. Ze was nog geen 6 jaar toen we de hartverscheurende beslissing moesten nemen om haar te laten inslapen. Haar lijdensweg werd door de deskundige medische begeleiding tot een minimum herleid … maar jammer genoeg dus ook haar levensweg.

Zara werd gekocht in een dierenwinkel en dat was geen verstandige keuze.

Ik spreek uit ervaring vermits ik mijn eerste herdershond aanschafte op de toenmalige “hondenmarkt”.

Ja, mijn partner en ik zijn op verschillende tijdstippen en via verschillende kanalen in de val getrapt want je wil zo’n lieve puppie  een goede thuis geven en terwijl je alleen maar het beste voor ogen hebt met zo’n pup, maak je een compleet foute redenering want op die manier heeft zo’n broodfokker alweer winst geboekt en wordt ergens een teefje gedekt om veel te snel ná het vorige nest pups op de wereld te brengen óf er wordt een nestje aangekocht van onbetrouwbare adressen óf ingevoerd uit de vroegere Oostbloklanden. Het enige doel van dergelijke handelspraktijken is winst maken. De ouderdieren van dergelijke pups leven in erbarmelijke omstandigheden, de pups worden veel te snel bij de moeder weggehaald, de pups zijn hoegenaamd niet gesocialiseerd en de kans op ziekten is heel groot.

Toen ik ná 5 dagen het dode lijfje van mijn herderspup ging ophalen in de dierenkliniek en het in mijn armen hield, was mijn verdriet groot maar nog groter was mijn woede. Nooit, maar dan ook nooit zou ik nog een hond kopen van dubieuze eigenaren/fokkers en in de mate van het mogelijke zou ik toekomstige hondeneigenaren verwittigen en behoeden voor deze wanpraktijken.

Sindsdien kocht ikzelf  enkel nog honden van fokkers die  met hart en ziel én met passie met “hun” ras bezig zijn.

Ik weet uit ervaring dat een rashond met stamboom niet altijd garantie biedt op een lang  en gezond hondenleven maar de kans hierop is wel vele malen groter. Meer hierover kan u lezen in : een hond aanschaffen.

Zara was een rode cocker en ondanks haar dubieuze afkomst een schat van een hond. O ja : ze was soms extreem koppig en selectief doof  maar als ze ook maar een heel klein beetje aandacht kreeg, kronkelde dat hele lijfje en stond dat staartje geen seconde stil : hét handelsmerk van de Engelse Cocker Spaniel !

Al heb ik Zara niet lang genoeg mogen knuffelen, ze besmette mij met een chronische ziekte : het beruchte cockervirus.
Boeken werden aangeschaft, op het internet werden veel zeeën afgesurft  op zoek naar informatie en diverse hondenshows bezocht om de Engelse Cocker Spaniels ook in het echt aan het werk te zien en om ervaringen te horen uitwisselen tussen diverse cockereigenaren.

Er waren enkele nestjes her en der bij erkende fokkers en toevallig waren dat allemaal éénkleurige cockers. Ik was bij de rasstandaard echter op een kleurslag gestoten die ik niet kende maar die ik wondermooi vond (en nog steeds vind) : de blauwschimmel.

Via de Belgische Engelse Cocker Spaniel Club kwam ik bij Noud en Rikie terecht en na enkele telefoontjes en bezoekjes werd ons teefje gereserveerd. Ik ben Noud en Rikie ontzettend dankbaar voor de hartverwarmende ontvangst en voor de professionele begeleiding bij de aanschaf van ons eerste cockermeisje. Ze staan ten allen tijde achter hun honden en of het nu via mail, via telefoon of persoonlijk is op één of andere show of op een ander cockerevenement : altijd kon en kan ik bij hen terecht voor informatie.

Iedereen die op deze verantwoorde manier een pup aanschaft(e) zal het met me eens zijn en voor diegenen die het op deze manier in de toekomst gaan doen : de dagen kunnen echt niet snel genoeg voorbij gaan want je wil dat kleine hummeltje in je armen sluiten en meenemen naar huis. Het is écht nagelbijtend aftellen tot

dé grote dag :  02 februari 2007

15 uur : koffie en gebakje bij Noud en Rikie

17 uur : terug naar huis,  in m’n armen 

 

 → Abby  voor de vrienden .


Zie ook Abby's eerste dagen thuis